Blog

5. dec, 2018

O jee, o jee. Waarom worden vleeseters altijd kwaad of reageren opgefokt als het gaat over vegetarisch eten, als iemand verklaart vegetariër te zijn of als er op een festival geen vlees meer wordt geserveerd? Omdat hier, nogmaals, het onbewuste collectieve schuldgevoel wordt aangeraakt, en daar moet je vanaf blijven. Alles wat een heftige reactie teweegbrengt is een projectie naar buiten van iets wat innerlijk ligt te rotten. Simpel gezegd: als iemand ergens niet mee geconfonteerd wil worden (schaamte, schuld) moet dat naar buiten geprojecteerd worden. Het sleutelwoord hier is ONBEWUST. Als een BN-er zegt graag te wandelen ontstaat er geen enkele discussie. Niemand heeft de behoefte om dan te roepen: "Maar ik wandel lekker nooit!" Wandelen is neutraal. Als het daarentegen gaat over zijn/haar vegetarische leefstijl, volgen de meest agressieve aanvallen op de persoon. Want vegetarisch eten is voor een verstokte vleeseter nooit neutraal, hij interpreteert dat onbewust als een aanval op zijn eigen levensstijl: "Je denkt zeker dat je beter bent dan ik?!" 

Hier zijn een aantal oplossingen: 1) Word vega, geen schuldgevoel meer, reken af met onbewuste redenen om defensief te worden of in de aanval te gaan, 2) Word vega, help mee de CO2-uitstoot drastisch te verminderen, 3) Word vega, switch naar een diervriendelijke manier van leven, 4) Word vega, laat een leefbare planeet achter voor je (klein)kinderen.

 

21. jul, 2018

De minister voor Toerisme en Wildlife van Kenia heeft onlangs aangekondigd dat het land van plan is om snel een wet in te voeren die het mogelijk maakt om het illegaal bejagen van wild te bestraffen met de dood. Deze verklaring heeft een hoop stof doen opwaaien. Zowel voorals tegenstanders laten luidkeels van zich horen.

Hoewel het stropen van deze prachtige dieren mij razend maakt van pijn en woede, denk ik dat je altijd verder komt met een constructieve oplossing. Je hoort wel eens dat ex-stropers tot inkeer komen en ranger of gids worden. Is er iets vergelijkbaars te regelen? Dat stropers de optie krijgen om zich te melden voor een opleiding tot parkranger, daarmee een vast inkomen verkrijgen en dat aldus hun energie voor het goede wordt aangewend?

Het is essentieel om het bestaan van stroper zo onaantrekkelijk mogelijk te maken, en het aanbod om ranger te worden in vergelijking veel aantrekkelijker. Bijvoorbeeld: als je als stroper gepakt wordt, sterf je een langzame folterdood die dagenlang gerekt wordt, en als ranger ontvang je een opleiding en vast inkomen. Daarnaast moeten alle landen samenwerken en de invoer van ivoor verbieden en landen als China moeten bewust worden gemaakt over de bloedige herkomst van ivoor.

Zoiets.

 

 

18. jun, 2018

Dit is een verhaaltje dat je aan je kinderen kunt voorlezen, maar het is ook voor volwassenen. Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Er was eens een hond, die woonde in een huis in een straat. En die hond die blafte bijna altijd. Hij blafte zo vaak en zo lang, dat veel mensen die vlakbij dat huis in die straat woonden, geirriteerd raakten. "Woef, woef, woef", klonk het bijna de hele dag. Je zou er gek van worden.

De mensen zeiden dat het een rothond was. Soms, als hij weer eens aan het blaffen was, riepen ze: "Rothond! Ik rij je nog eens overhoop!"

Maar wat die mensen niet konden weten is wat die hond eigenlijk zei. Hij woonde bij mensen die helemaal niet wisten hoe ze met hem om moesten gaan. Die hem helemaal verkeerd behandelden, waardoor hij bang en in de war was geraakt. Waardoor hij zich de hele tijd onzeker en onveilig voelde. Als je hondentaal zou spreken, zou je namelijk horen: "Help mij! Ik ben bang! Help mij!"

Een andere hond woonde in een ander huis in een andere straat. Zij was ooit mishandeld door haar vorige eigenaar die haar iedere dag sloeg en de hele dag in de keuken opsloot. Als hij dan 's avonds thuis kwam, had zij haar behoefte in de keuken gedaan. De man werd daarover zo kwaad dat hij de hond heel hard sloeg, zodat ze doodsbang was geworden voor mensen. Deze hond was nu gelukkig door een lieve mevrouw geadopteerd en had een fijn, nieuw thuis gekregen. Maar de angst was niet zomaar verdwenen. Daarom blafte ook deze hond heel vaak, gewoon omdat ze bang en getraumatiseerd was.

De mensen die naast haar woonden, zeiden dan: "Wat een rothond!" Maar wat ze niet konden horen was dat de hond riep: "Help, ik ben zo bang dat die enge man mij weer komt halen! Ik voel me onveilig, ik ben in de war, help!"

Stel je nu eens voor dat de hond een klein kind was, dat gewoon mensentaal kon spreken, zodat de mensen hem konden verstaan. Dan zouden de mensen een kind in dat huis horen roepen: "Help, ik ben bang!" Zouden ze dan ook zeggen: "Wat een rotkind!" Of zouden ze eerder denken: "Dat kind heeft hulp nodig!"

Er kunnen zoveel redenen zijn waarom een hond blaft. Het ligt niet aan de hond, de hond is onschuldig. Het ligt aan de mensen die niet begrijpen hoe ze met een hond moeten omgaan. Of ze denken dat ze een hond de hele dag alleen kunnen laten. Dat maakt een hond bang en onzeker en eenzaam. Of het komt doordat een hond is getraumatiseerd en dus last heeft van zijn trauma's. De hond kan er niets aan doen.

Een hond komt van oorsprong uit een roedel, waar duidelijk is wie de leider is en welke plaats iedere hond inneemt. De roedel is altijd samen. De roedel gaat nooit weg. In een natuurlijke roedel zal nooit een hond de hele tijd blaffen. Een hond heeft duidelijkheid nodig. Hij moet weten dat de baas de leider is, die hem zal beschermen. Dat geeft hem zekerheid en veiligheid.  

Ik ben de stem van de dieren die zelf geen stem hebben.

 

 

23. apr, 2018

"De dieren die momenteel worden gegeten, hebben geleefd omdat vleeseters ze een leven hebben gegund. Zonder vleeseters waren ze immers nooit geboren en zouden ze dus nooit hebben geleefd. Dit even los van de omstandigheden waarin ze geleefd hebben, dat is een andere discussie."

Wat klopt hier niet?

Deze vraag kreeg ik van een lezer (Peter). Waarom en hoe klopt deze vraag niet? Allereerst klopt het niet dat vleeseters dieren een leven zouden "gunnen". De betekenis van het woord "gunnen" = voldoening hebben dat iemand anders iets heeft of krijgt. Van voldoening is hier geen sprake -hooguit na het eten van vlees- maar niet omdat het dier een leven heeft gekregen. Een vleeseter is niet bezig met een dier iets "gunnen".

Bovendien, wat "gun" je een dier in de vee-industrie eigenlijk? Een leven van mishandeling en een wreed einde? Dat heeft niets met gunnen te maken. Dit klinkt meer als een excuus c.q. zelfbedrog van een vleeseter om zijn geweten te sussen.

En "even los van de omstandigheden"? Je kunt dit niet "los" zien van elkaar. Want: je zou een dier in de vee-industrie dus een leven "gunnen" onder erbarmelijke omstandigheden. Dat zijn geen twee aparte zaken die je los van elkaar kunt zien, en dat is ook geen leven dat je iemand zou gunnen.

Deze vraag stellen is net zo absurd als: alle keren dat je hebt gevreeën met voorbehoedsmiddel, heb je een kind het leven niet gegund. Of: de keer dat je een nieuwe auto had willen kopen, maar je deed dat niet, dan heb je de dealer zijn omzet niet gegund. In feite heb je het dan over iets dat niet bestaat, niet heeft bestaan en ook nooit zal bestaan. En iets wat niet bestaat is gewoon geen vraag en geen issue. Dat is een non-sens vraag.

Wat klopt er wel?

Wat wel een issue is, zijn de dieren die gefokt worden in de vee-industrie en die puur en alleen gefokt zijn om na een ellendig leven te worden geslacht. Ik vind het moreel onverantwoord om zo met levende wezens om te gaan.

Je zou de stelling juist moeten omdraaien: als ik géén vlees eet, bespaar ik vele dieren een ellendig leven van mishandeling en een angstig levenseinde in het slachthuis.

De volgende stap in onze bewustzijnsontwikkeling is dat wij boerderijdieren houden uit hobbyisme of liefhebberij, zoals we ook honden en katten als huisdier hebben. Als voorbeeld noem ik de Familie Bofkont in Amstelveen, dat is een boerderij waar koeien, stieren, varkens, zwijnen, geiten en kippen hun leven mogen leven, zonder dat er iets anders van ze wordt verlangd dan... dat ze gewoon zichzelf zijn.

Als we boerderijdieren uit hobbyisme en als gezelschapsdieren zouden houden en ze een fijn, dierwaardig leven zouden gunnen, dat zou ideaal zijn. Dat is pas werkelijk GUNNEN.

6. aug, 2017

Laatst zag ik een tv-programma over "Stadsmormels", dieren die in de grote stad leven. Daar vormen zij vaak -wat door mensen zo wordt gezien - een "plaag". Wanneer wordt iets een "plaag"? Wanneer iets schade veroorzaakt aan de natuur. Merk ook op dat dit gezien wordt vanuit het perspectief van de mens. Want laten we wel zijn, als we dit objectief bekijken: hoeveel schade heeft de mens al veroorzaakt aan de natuur, de leefomgeving, de aarde, het milieu?

Dan kan er maar één conclusie zijn: de grootste plaag is de mens zelf.