Blog

8. mei, 2021

Ik ben bezig met een Neurofeedback-training. Dat werkt middels een softwareprogramma, waarmee je 'ontspoorde' of niet-behulpzame hersenpatronen de informatie geeft om weer op het rechte pad te komen. Je sluit jezelf aan op een apparaat en je kijkt naar een beeldscherm, waarop kaleidoscopische beelden zich aaneen rijgen. Het lijkt wel een ayahuasca-ervaring!

Iedereen zou er wel bij varen. Ik stel me zo voor dat het Omniversum deze ervaring gaat aanbieden door de beelden in 3D te vertonen en de hele zaal wordt aangesloten op de software via een apparaat in de stoelleuning. Zouden we dan eindelijk een evenwichtige samenleving kunnen krijgen?

Maar laat ik niet jubelend op de zaken vooruit lopen.

Iedereen vormt gedurende zijn leven hersenpatronen die nuttig maar vaak ook schadelijk zijn. Dat laatste kan ontstaan door traumas groot en klein, akelige ervaringen, pesterij, kwetsuren, opvoeding, gescheiden ouders, misbruik, mishandeling, verkeerde overtuigingen die zich vast zetten, angsten, foute vrienden (wellicht) en alles wat je zoal kan meemaken van geboorte tot nu, wat niet behulpzaam is voor een goed zelfbeeld. Ook autisme, ADHD, lichte hersenbeschadiging kunnen erdoor verbeteren. In ziekenhuizen in sommige andere landen wordt deze vorm van Neurofeedback als reguliere therapie al toegepast.

Deze vorm van Neurofeedback werkt anders dan die in de praktijkcentra voor Neurofeedback wordt aangeboden. Het verschil is dat in de praktijkcentra een bepaald gewenst hersenpatroon als doel wordt genomen. Vervolgens worden je hersenen die richting op geholpen, of dat nu bij je past of niet. De Neurofeedback-training die ik volg, bieden je hersenen behulpzame informatie aan, waarmee je de netwerken in je hersenen helpt om beter in balans te komen. Als dat bij je past en goed voor je is, zullen je hersenen deze informatie accepteren. Je traint je hersenen op een zachte manier om evenwichtiger en beter te functioneren. Je kunt er dus alleen maar voordeel van hebben. En schadelijk is het nooit.

Je hersenen doen het werk en jij hoeft er alleen maar voor te gaan zitten. Je merkt dat je brein hard gaat werken, want je kunt na afloop moe zijn. Het is misschien wel vergelijkbaar met een work-out, maar dan niet voor je spieren, maar voor je hersenen.

Welke voordelen kun je verwachten? Ik noem er een paar. Afname van angsten en paniekreacties, beter in je vel, minder stress, minder depri, meer vreugde, beter concentratievermogen, meer ontspanning en algehele afname van neurotische of fobische patronen. Het werkt voor iedereen daar waar het nodig is. Veranderingen kunnen zeer subtiel zijn en je misschien niet eens opvallen. Een man zei na een aantal sessies bijv. "Ik stop er maar mee, want ik voel er niets van en het doet niets voor me." Zijn vrouw belde en zei: "Ik heb een totaal andere man gekregen..."

 

28. mei, 2019

Al onze acties worden gedreven door slechts twee emoties: liefde of angst. Als je iets doet, zoek dan van waaruit deze actie voortkomt.

Bijvoorbeeld: het lijkt misschien of je van jezelf houdt, omdat je aandacht besteedt aan je uiterlijk en je kleding en je ervoor zorgt dat je er altijd goed verzorgd uitziet. Dat kan heel tricky zijn. Want is dat ook werkelijk zo? Of is het onbewust meer vanuit de angst dat je niet goed genoeg bent, of vanuit de angst voor (zelf)kritiek?

Eet je gezond omdat je van jezelf en je lichaam houdt en er daarom als vanzelfsprekend goed voor wilt zorgen? Of is het vanuit de angst om ziek te worden, uit angst voor de ergste ziekte die je maar kunt krijgen, het doodvonnis dat ieder mens vreest?
Als je heel eerlijk bent tegenover jezelf, zul je merken dat de meeste keuzes voortkomen uit angst.

 

11. nov, 2018

Zoals je in deel 1 en 2 hebt kunnen lezen, leeft Ieder mens vanuit één van de 12 genoemde kwetsbaarheden. Hoe daarmee om te gaan? Allereerst: word je bewust van hoe het speelt in je leven, en hoe je daarop reageert. Het heeft altijd te maken met je diepste beleving van angst en onzekerheid, een vast gedragspatroon van waaruit je leeft en waar je aan vasthoudt. Om dit in beeld te krijgen, kun je kijken naar hoe je als kind de liefde en aandacht van je ouders probeerde te krijgen. Dit zul je ook zo doen in je volwassen relaties.

Merk op dat je hierbij afwisselend in de macht óf de onmacht gaat zitten. De macht pakken wil zeggen dat je jezelf dwars door je angst/onzekerheid ergens doorheen gaat bluffen of iets probeert af te dwingen. In de onmacht zitten wil zeggen dat je opgeeft, het niet aandurft en jezelf vertelt dat je het niet kan of niet durft of dat anderen je het onmogelijk maken en je het erbij laat zitten. Beide manieren werken niet. Je zult een manier moeten vinden om buiten het macht/onmacht-patroon te blijven. Dat is namelijk de manier om dit patroon te doorbreken en gebruik te kunnen maken van de grote kracht die achter deze fundamentele onzekerheid zit.

Transformatie is verschrikkelijk moeilijk, eng en voelt levensbedreigend en daarom zal niemand hier aan willen. Waarom zou je het doen? Omdat het feitelijk gaat om iets wat het leven van je vraagt. Niet om je dwars te zitten, maar om je de kans te geven een gigantische groeispurt te maken. Dus als je de sprong waagt, zal de beloning navenant zijn. Overal waar je levenslang tegenaan loopt (in relaties, in je levensomstandigheden) zal 180 graden ten positieve keren. Met de kracht die je hiermee verkrijgt kun je bergen verzetten, alles gaat voor je stromen, je zult kunnen toveren! Persoonlijk ken ik (nog) niemand die dit volledig heeft aangedurfd, mezelf incluis. Maar voor de volledigheid volgt hier wat je te doen staat. Merk ook op dat je er onmiddellijk van gaat steigeren ("Ja, ik zal daar gek zijn...!) en dat is precies het kenmerk dat hier alles te winnen valt. En het mooie is, het hoeft niet in één keer. Waar het om gaat is dat je steeds opnieuw een dapper stapje zet net buiten je comfort-zone:

1) Je hebt geen bestaansrecht en voelt jezelf nooit geaccepteerd zoals je bent; je hebt de ervaring dat je wordt afgewezen, veroordeeld of verbannen als je met je ware zelf tevoorschijn komt. Als je de macht pakt, ga je jezelf juist extra laten gelden: je wilt iets zoals jij dat wilt en je zult dat voor elkaar krijgen ook! Je zet er keihard je wilskracht op om dat te bereiken. De ander zal moeten wijken voor wat jij wil. Je bent verschrikkelijk zelfstandig en kunt alles wel zelf. Ga je in de onmacht zitten, dan vertel je jezelf dat het te moeilijk is, dat je niet weet hoe je dat moet doen, dat je het niet kan. Besef allereerst dat het pure feit dat jij er bent, al bewijst dat je bestaansrecht hebt (anders zou je er niet zijn!). In de ogen van anderen ben je in plaats van een onbeduidend muurbloempje, eerder een enorm 'powerhouse'. Wat moet je doen om die kracht ook daadwerkelijk neer te zetten? Je moet juist doen wat je het allerengste vindt, en waarvan je zeker weet dat het je de kop gaat kosten. Dan pas ga je echt op eigen benen staan. Inderdaad, je moet met je ware zelf tevoorschijn komen, laten zien wie, wat en hoe jij werkelijk bent, vooral in alles wat jij van jezelf afwijst en ontoelaatbaar acht. Dat moet je doen t.o.v. de belangrijkste persoon in je leven: je geliefde partner, degene met wie jij je leven deelt of je allerdierbaarste vriend(in). Je moet hem/haar aldus de gelegenheid geven om jou finaal af te wijzen op je diepste, ware gezicht óf, natuurlijk, om jou daarin totaal te aanvaarden. Hoe dan ook maakt niet uit, als je dat hebt gedaan en ontdekt dat je wereld niet instort en jij nog steeds leeft, dan heb je deze zielsdiepe angst getransformeerd en alles in je leven gaat voor je werken in plaats van tegen je!

2) Je voelt eeuwige twijfel over je talenten, kwaliteiten, waarde en dat je tekort komt. Je denkt/vreest heel snel dat je een (kapitale) fout gemaakt hebt, door iets wel of juist niet te doen. Je durft niet te laten zien dat je ergens goed in bent en je durft geen bezittingen te hebben of je vergaart juist veel geld en bezittingen. Je pakt de macht door iets wat je eng vindt gewoon toch te doen en jezelf er doorheen te bluffen. Of, als je voor de onmacht kiest, denk je dat het beter is om er maar niet aan te beginnen. Word je hiervan bewust. Verder moet je stoppen met anderen in hun talenten proberen te ondersteunen. Besef dat jij intrinsieke waarde hebt als mens, punt. Je hoeft er niet extra hard je best voor te doen om iets te mogen ontvangen. Je zult in je werk je eigen talenten moeten neerzetten, wees je eigen grootste drijvende kracht en leer jezelf op waarde schatten. Laat complimenten echt binnen komen, luister naar wat anderen over jouw talenten zeggen. Leer genieten van de dingen waar je goed in bent. Vind je iets eng? Doe het toch, maar dan wel in het volle besef hoe riskant het voor je voelt (dus zonder bluf). Ga een relatie aan met de materie: vraag om geld, koop iets moois voor jezelf, geef die lezing, schrijf dat artikel, pak die activiteit aan, daag jezelf en jouw talenten uit. Of durf dingen weg te doen, weg te geven, los te laten. En sterf iedere keer duizend doden, durf dingen verkeerd te doen, durf fouten te maken. Op deze manier geef je jezelf de voeding die jij nodig hebt. Durf te vragen wat jij nodig hebt en durf het te ontvangen. Op een dag is alles wat je niet durfde volkomen vanzelfsprekend. Met de gevonden kracht zul je bergen verzetten en de grootste creatieve, scheppende kracht in jezelf vinden. Alles wat je wilt, stroomt als vanzelf naar je toe.

3) Je angst voor intimiteit kun je uiteraard overstijgen door werkelijk intimiteit aan te gaan. Ga verder dan woorden, laat jezelf emotioneel zien, durf vooral kwetsbaar te zijn, deel jezelf met een ander. Leer jezelf te openen, zowel in verbale als in non-verbale communicatie. Neem iedere keer opnieuw het risico om daarop afgerekend te worden. Doe dit bij degene die jou dierbaar is, je geliefde of je beste vriend(in). Het voelt levensbedreigend eng en toch zul je op deze manier de kracht cadeau krijgen, waarmee je leven totaal en in positieve zin zal veranderen, op manieren die je niet voor mogelijk houdt. Op de gebieden waar je jezelf steeds inhoudt of waar je juist te heftig communiceert, zal alles gaan stromen.

4) Als je een veilige thuisbasis in jezelf mist, zul je moeten thuiskomen in jezelf, in je eigen lichaam, je eigen huis, met jezelf, met jou alleen. Voel jezelf, wat leeft er allemaal in jou? Vertrouw op de wijsheid van je lichaam, durf te vertrouwen dat wat jij voelt klopt. Wat heb jij nodig? Luister naar jezelf. Richt je eens op jezelf. Voed jezelf met wat jij nodig hebt. Besef dat jouw behoeften net zo belangrijk zijn als die van een ander. Durf hulp te vragen en durf die hulp te ontvangen. Als een ander iets voor je wil doen, neem dat dan aan. Doet het pijn, dan doet het pijn, dat is o.k. Durf de controle los te laten, hoe eng het ook voelt. Vertrouw op jezelf en op andere mensen. Laat het los en zie hoe het uitpakt. Sta op eigen benen, jij bent de belangrijkste persoon in je eigen leven. Breng jezelf tot uitdrukking op een manier die jij echt wilt en die helemaal van jou is. Op die manier toon je jouw eigenheid en kom je thuis bij jezelf. Ook hier geldt dat de kracht van je gevonden eigenwaarde, het je veilig voelen in jezelf, een megagrote verschuiving zal maken in je hele leven. Alles wordt anders, alles gaat er anders uitzien, je zult alles met het volste vertrouwen tegemoet treden. Het leven wordt een Groot Cadeau, en dat is niet overdreven.

5) Wie ben je werkelijk? Wie ben je, los van alle rollen die je jezelf oplegt, los van alle sociale aanpassingen? Wees ongedwongen je spontane zelf, volg je eigen impulsen, wees speels en creatief. Geef je intense expressieve kracht de ruimte en kom ermee naar buiten. Doe dit vooral op de momenten dat je hierbij de grootste angst voelt en dit het minste aandurft. En doe dit bij degene die jou dierbaar is, je partner of je beste vriend(in). Laat hem/haar hierin toe. Als je voelt dat het leven je dwingt om veranderingen aan te brengen in je leven op het gebied van relaties-seksualiteit, geef daar dan vooral gehoor aan. Op de gebieden waar je jezelf steeds hebt ingehouden, zal alles gaan stromen en alles ten positieve keren.

6) Als jouw grote verantwoordelijkheidsgevoel je drijft tot perfectionisme. Besef dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor de eigen gevoelens en gedachten en de reactie op de dingen die er voorvallen. Realiseer je ook dat de enige echte verantwoordelijkheid die een mens heeft, die voor het eigen zielsproces is. Leer de controle los te laten en te delegeren. Durf fouten te maken en dingen op zijn beloop te laten. Gun het leven zijn eigen natuurlijke verloop en besef dat daar voor alle betrokkenen veel van te leren valt, hoe 'fout' het in jouw beleving ook moge gaan. Het is niet jouw schuld. Leer jezelf te vergeven. Durf imperfect en feilbaar te zijn. Leer hoe je assertief kunt worden, 'nee' kunt zeggen zonder daarbij finaal over een ander heen te walsen. Leun eens wat vaker achterover. Je bent niet onmisbaar. Geef jezelf de kans om te gaan ervaren dat het je niet de kop zal kosten als de dingen die jij doet niet 100% perfect zijn, en gun jezelf de bevrijding die dat besef oplevert. Iedereen maakt fouten en van fouten valt heel veel te leren. Zie in dat als jij een taak niet oppakt, iemand anders dat wel zal doen. En zo niet, dan is dat niet anders en zal er hoe dan ook op een andere manier wel een oplossing komen. Het leven vindt namelijk altijd zijn gang, ook als jij stopt met het dwangmatig aan het roer te staan.

Word je ervan bewust wanneer het zo voelt alsof alle verantwoordelijkheid op jouw schouders rust. Dat voelt als "waar" in jouw beleving/interpretatie/conclusie, maar in feite is iedereen evenredig verantwoordelijk voor wat hij doet. En fouten maken overkomt iedereen, zonder dat ze daarvoor op de brandstapel eindigen. Besef dat als iemand iets benoemt, waarop jij je aangesproken voelt op jouw "verantwoordelijkheid", en je merkt dat dit je heel diep raakt, dat dit alleen betekent dat jij geraakt wordt in deze kwetsbaarheid.

Voorbeeld. Paula heeft een hond die Max heet. Max is gevoelig en zeer betrokken op Paula. Als zij werkstress heeft en/of relatieperikelen, pikt hij dat van haar op. Paula deelt ook van alles met Max. Hij is heel belangrijk voor haar. Nu krijgt Max gezondheidsklachten. Paula gaat met Max naar een dierenhomeopaat. Deze vertelt Paula dat Max haar spanningen oppikt en daarvan last heeft. Als Paula dit hoort, gaat ze zowat onderuit. Het voelt alsof ze een grove fout heeft gemaakt waarvoor zij verantwoordelijk is, waardoor Max nu ziek is geworden. Dit te beseffen raakt haar zo diep, dat ze het niet trekt. Ze gaat voortaan alleen nog naar de reguliere dierenarts, die dit soort dingen tenminste niet zegt. De reden dat dit zo diep bij haar binnenkomt is dat zij deze zielsdiepe kwetsbaarheid heeft op verantwoordelijkheid en denkt dat iedere fout daarin fataal is. Een andere huisdiereigenaar met hetzelfde probleem reageert bijv. door te vragen wat ze kan doen om haar huisdier minder te belasten.

7) Je bent erop gericht om de harmonie te bewaren. Stop met pleasen, zorgen en pamperen. Dus: durf assertief te zijn, durf ruzie te maken, durf de harmonie te laten verstoren. Hou je niet langer in met als doel de ander vooral maar niet geïrriteerd, boos of teleurgesteld te "maken". Besef dat ieder mens verantwoordelijk is voor de eigen gevoelens en emoties en het eigen gedrag. Ontdek waar jouw wensen en behoeften liggen en maak daarover contact, breng dat in de relatie in, neem ruimte in binnen de relatie, zonder over de ander heen te walsen. Durf kwetsbaar te zijn t.o.v. je partner, durf je te binden en besef dat je waarde en bestaansrecht als partner hebt. Het mag zo voelen alsof je levensbedreigende risico's neemt, maar op die manier maak je pas werkelijk verbinding.

8) Overgave is gevraagd! Durf je diepste intimiteiten te delen, laat de persoon die je het meest dierbaar is volledig toe in je leven. Herken waar je je ratio inzet om afstand te bewaren om je veiligheid te garanderen. Verdiep je in je eigen gevoelswereld en je schaduwkanten. Leer jezelf diepgaand kennen en breng dat in relatie met de ander. Zie je diepste angsten onder ogen en wees dapper en moedig zonder jezelf daarbij te forceren. Daag jezelf uit om de grenzen van je angsten telkens opnieuw een stukje op te rekken. Leer wat werkelijke intimiteit inhoudt. Het gaat altijd om vanuit een diep gevoeld contact met jezelf datgene in de relatie inbrengen waarvan je zeker weet dat het je de kop gaat kosten. Datgene wat zo kwetsbaar maakt, dat je het eigenlijk niet durft. Daar is het grootste geschenk te vinden. Dan wordt alles waar je ooit naar verlangd hebt in een relatie bereikbaar. En uiteindelijk gaat het er om dat je gaat leren ervaren dat de hoogste vorm van intimiteit niet met een ander mens maar uitsluitend via meditaties of eenheidservaringen in de natuur bereikt kan worden. Het gaat hier feitelijk om de overgave van het ego.

9) Zoek je eigen zingeving. Verwar jouw waarheid niet met die van een ander. Herken jouw eigen waarheid en wat jouw visie is. Ga daarvoor en maak die kenbaar, zonder dat je dit hoeft uit te leggen, te verdedigen of een ander door de strot te persen. Jouw waarheid hoeft niet die van een ander te zijn, en omgekeerd ook niet. Leef volgens jouw inzichten en ga er voor staan! Op die manier leef je volgens je eigen levensplan en dat brengt wonderen teweeg.

10) Manifesteer jezelf op je werk en in de maatschappij, laat zonder voorbehoud en zonder jezelf te overschreeuwen jouw autoriteit en kracht zien. Verlies anderen daarbij niet uit het oog en wals niet over hen heen. Maak jezelf niet klein maar durf te staan voor wie je bent. Neem ruimte in en sta anderen toe dat ook te doen. Aanvaard dat er altijd dingen zullen zijn die jij als minder prettig ervaart of die anders verlopen dan jij zou willen. Leer dat te verdragen en leg niet op alle slakken zout. Laat de mensen om je heen de vrijheid om te zijn zoals ze zijn en te doen wat ze doen. Neem zelf de verantwoordelijkheid voor hoe jij de wereld en de mensen om je heen ervaart. Leer je eigen projectie-mechanismen diepgaand kennen, zodat je de interactie-patronen in je leven kunt herkennen. Daarmee bevrijd je anderen van de taak om ervoor te zorgen dat het voor jou (weer) goed voelt. Dat zal je uiteindelijk een hoop wrijving, conflicten, gesputter en "gedoe" besparen. Je zult een prettiger mens worden. In de eerste plaats voor jezelf en je innerlijk "gedoe".

11) Geef gehoor aan je zielsverlangen om thuis te komen in een groep. Ga op zoek naar en sluit je aan bij een groep gelijkgestemden waarbinnen je je talenten kunt ontplooien en een gelijkwaardige en respectvolle manier van communiceren kunt ontwikkelen. Durf je te verbinden met en kwetsbaar te zijn in de groep. Laat zien wie je werkelijk bent, zonder een rol aan te nemen of een masker te dragen. Wees open en transparant over wat je vindt en voelt. Stel je gelijkwaardig op t.o.v. de andere leden van de groep. Leer hen te vertrouwen en geef hen de kans jou werkelijk te leren kennen. Leer uit de machtsstrijd te blijven of jezelf uit angst terug te houden zodat je jezelf de ervaring kunt gunnen om thuis te komen in een groep waar het veilig voor je is.

12) Wat jou te doen staat is beseffen dat je sinds je geboorte in een fysiek lichaam op aarde leeft. Het gaat er dus om dat je werkelijk incarneert, jezelf daadwerkelijk bindt aan het stoffelijke bestaan en dat je een relatie aangaat met dit aardse bestaan. Niet erboven blijven hangen of blijven dromen over en verlangen naar hogere sferen, maar werkelijk landen en aanwezig zijn op aarde. Leer zien, aanvaarden en waarderen dat de aarde een leerschool voor jouw ziel is en dat het fysieke lichaam jouw -tijdelijke- thuisbasis is. Leer genieten van alle mooie dingen die het bestaan op aarde je biedt. Maak het hier prettig voor jezelf. Leer genieten van het feit dat je een fysiek lichaam hebt. Verzorg en koester het. Aanvaard dat de aarde de planeet van de dualiteit is waar vreugde en verdriet hand in hand gaan. Besef dat de spirituele wereld niet ergens 'onbereikbaar ver weg' is, maar dat alle vormen op aarde er deel van uitmaken. Leer vertrouwen op de oneindige goedheid van het Universum. Leer zien dat je juist in het leven en werk van alledag op aarde je je dienstbaarheid aan het Grote Geheel kunt vormgeven.

 

 

7. nov, 2018

7) Angst voor verbinding met de ander, gericht op het bewaren van de harmonie in de relatie. Je streeft naar harmonieuze contacten en een harmonieuze verbinding met je partner, maar zodra die er is, komt er angst naar boven dat dit toch niet kan en vervolgens ga je de harmonie zitten ondermijnen. Diep onbewust heb je een herinnering dat er iets verschrikkelijk mis is gegaan in de relationele sfeer. Je probeert te voorkomen dat dit opnieuw gebeurt. Je voelt je eenzaam in de liefdesrelatie die je aangaat. Je bent bang voor zelfverlies in de relatie, bang dat je je verloren of verdwaald voelt. Liefst hou je de schijn van een goed huwelijk op. Eigenlijk zit je op een eiland en denk je dat je door goed bij jezelf te blijven hier geen last van hebt. Vanuit deze positie ligt de scheiding continu op de loer. En dat levert angst op. Tegelijkertijd stel je je enorm krachtig op in de relatie. Je partner ervaart je misschien zelfs als nogal dominant en bepalend. Zelf laveer je tussen gevoelens van macht en onmacht t.o.v. je partner omdat je je ware kracht niet in durft te zetten in je relatie.

8) Angst voor werkelijke intimiteit. Je voelt je zo betrokken op de ander, dat je het niet kunt hanteren. Dit lijkt misschien wel op een grote mate van intimiteit, maar omdat je zelf 'verdwenen' bent, is dat het niet. Je gaat mee in een proces waar je zelf niet achter staat. Je voelt een diepe angst om je gevoelens te delen, omdat je daar ooit op bent afgerekend. In stilte hoop je dat de ander zal veranderen, maar daardoor blijf je zelf aan een oud patroon vasthouden. Je houdt je leven beheersbaar door alles nuchter, zakelijk en rationeel te benaderen. Je verlangen, hartstocht, gevoelens en alles wat onder de oppervlakte ligt hou je in bedwang, zodat je de greep op je bestaan kunt blijven houden. Je wordt voornamelijk gedreven door onbewuste drijfveren. Je hebt overal een verklaring voor om je rationele gedragspatronen recht te breien. Je durft je nooit over te geven aan de stroom van het leven. Vanuit jouw beleving denk je dat seksualiteit alleen te maken heeft met voortplanting en niets met passie en hartstocht. Of je stort jezelf helemaal in de relatie en gaat volledig op in je partner in de wens volledig met hem/haar te versmelten. Dit lukt echter nooit -want is op aarde per definitie onmogelijk- waardoor je in de onmacht schiet. Maar of je nu de macht pakt door je rationeel op te stellen, of volledig de versmelting zoekt terwijl je die nooit zult kunnen bereiken (onmacht), werkelijke intimiteit blijft hiermee sowieso buiten beeld.

9) Angst om voor je eigen waarheid en mening te gaan. Je ervaart een enorme angst om te leven volgens jouw inzichten. Liever kijk je hoe anderen erover denken, dit kan een soort levensinvulling voor je worden. De zingeving van anderen wordt bepalend voor hoe jij je leven leeft. Dit wekt een enorme innerlijke spanning in je op, omdat je hiermee je eigen levensplan ondermijnt. Als er ergens discussie over ontstaat, bindt je in vanuit onzekerheid (je kiest voor de onmacht).
Het kan ook zijn dat je jouw waarheid als enige juiste ziet en dat ook zo aan anderen presenteert, waarbij je absoluut geen tegenspraak duldt (dan pak je de macht).
Diep onbewust leef je met een herinnering aan hoe je je liet hersenspoelen om te kunnen overleven. Natuurlijk wil je naar je eigen overtuigingen kunnen leven, maar dat wekt onbewust steeds weer die angst op dat je dit met de dood moet bekopen. Je voelt je niet begrepen en niet geloofd, dus heb je altijd het gevoel dat je eerst aan de studie moet om van alles te leren, zodat je vanuit autoriteit kunt spreken. Maar hoeveel je ook leert, het zal nooit genoeg zijn. Anderen kunnen jou zien als pragmaticus of dogmaticus.

10) Angst om jezelf te manifesteren. Je durft je eigen kracht en autoriteit niet te laten zien, uit angst dat dit je leven zal verpesten. Vanuit deze angst zit je in een continu onderhuids protest met de buitenwereld. Je past je aan, je speelt op safe (je kiest voor onmacht), maar eigenlijk wil je dat helemaal niet. In de praktijk uit zich dat in "ergens moeilijk over doen", dwars liggen, iets zo niet willen, je vindt altijd wel iets om over te sputteren enz. (macht). Je wordt voortdurend uitgenodigd om je te manifesteren, maar je durft niet. Je hebt een houding van: "Ik ben er, maar let niet op mij." En: "Moet je die nou eens zien..." Dit zorgt voor innerlijke twijfel en een zoekende, onzekere houding, waarmee je jezelf ondermijnt en jij je terugtrekt in je eigen binnenwereld (onmacht).
Of je stelt je arrogant op en laat duidelijk blijken neer te kijken op anderen (macht). Bij je optreden is het zaak rekening te houden met je eigen gevoeligheden en de gevoeligheden van anderen, anders maak je van jezelf een soort bulldozer die over andermans gevoeligheden heen walst, en vervolgens walsen ze dan over jou heen (en weer iets om over te sputteren...). Het is ook belangrijk contact te maken met je innerlijke wereld. In je carrière kun je in een leidinggevende functie terecht komen, maar ook in een machtsstrijd. Als je in je kracht staat, zit je in een natuurlijk leiderschap. Je wordt dan gevraagd voor werk en hoeft nauwelijks te solliciteren. De ambitie van je moeder werd/wordt rechtstreeks op jou overgedragen.

11) Angst om het middelpunt te zijn. Je hebt een onbewuste angst dat als je je aansluit bij een groep, dat je verraden zult worden. Anderzijds zoek je juist verbinding met groepen, omdat je een bepaald ideaal nastreeft en met gelijkgestemden wilt zijn. Tegelijkertijd heb je een onderhuidse angst voor dictatuur en groepsdwang. Je bent juist steeds het middelpunt door je afwijkende gedrag: gek doen, onhandelbaar zijn... (macht) Eigenlijk weet je niet goed hoe je je moet verhouden tot anderen, welke houding je zult innemen (onmacht).

Je bent bang voor de toekomst en waar we naar op weg zijn. Je bent vaak alleen met jezelf bezig, zonder met anderen te zijn. Het kan ook zijn dat je de groep wilt manipuleren om de macht te krijgen.

Hoe dan ook, je zult altijd het verlangen hebben om iets met groepen te doen. Je kunt daarin je talenten ontplooien of een nieuwe manier van communiceren vinden.

12) Je moeder heeft tijdens de prenatale zwangerschap een heftige, ingrijpende ervaring gehad, waardoor je het gevoel hebt niet zo graag aan het leven te willen beginnen. Je begint aan dit leven met voorwaarden. Jouw verbinding met anderen is zo intens, dat iedere scheiding enorm pijnlijk is omdat je een stukje van jezelf verliest dat met de ander meegaat. Je gaat zo op in de relatie dat scheiden ondraaglijk pijnlijk is. Hierdoor heb je angst om jezelf te binden. Als je jezelf wel bindt aan een ander levert dat een enorme angst op om weer los te moeten laten. Je hebt zowel bindingsangst als verlatingsangst. Je wilt altijd een voorbehoud hebben om nog weg te kunnen.

Je voelt een diepgaande behoefte aan eenheid, om deel uit te maken van de kosmos.

Je hebt een dubbel schuldgevoel. Je voelt je schuldig dat jij op aarde bent, dat je de kosmische eenheid (waar je uit voortkwam) hebt losgelaten en je voelt je schuldig waar je het leven niet aangaat. Je wilt het leven aangaan, maar durft niet, want je moet het ook weer loslaten. Maar als je het niet aangaat, ben je voor niets gekomen... Jezelf binden houdt altijd verlies in. Wat een complexiteiten! Je ervaart je problemen diep, maar in afzondering.

Je trekt mensen aan die het je onmogelijk maken in de liefde. Wat eigenlijk wel logisch is vanuit deze complexe gevoelens.

Je wordt heel praktisch, vlijtig en doenerig. Je bent bang voor het ongeziene (de geesteswereld). Jouw opdracht is het verbinden van het eenheidsbesef en de dualiteit (het zijn in de wereld, waar alles twee kanten heeft). Wat voor werk je ook doet, wees je ervan bewust dat jij altijd een radertje bent in het grote geheel, en dat alles wat je (in je werk) doet ten dienste staat van de Goddelijke Bron. Als geen ander ben jij in staat tot dat besef. Voor jou geldt vooral: voor jezelf gaan en jezelf hervinden. Hier op aarde, in de thuissituatie.

- in deel 3: hoe deze onzekerheden te Transformeren... eventueel?-

 

4. nov, 2018

Ieder mens wordt geboren met één van deze 12 zielsdiepe kwetsbaarheden of onzekerheden. Regelmatig kom je in een situatie terecht waarin je diep geraakt wordt. Iemand zegt of doet iets, of er gebeurt iets, en je reageert vanuit deze kwetsbaarheid. Je voelt je diep gekrenkt, beledigd, onderuit gehaald, onzeker en angstig. Je denkt dan dat het gaat om wat de ander heeft gezegd of gedaan, of om de gebeurtenissen. Dat lijkt oppervlakkig gezien ook zo. Maar als je dieper zou willen kijken dan de gebeurtenissen die jou overkomen, dan kun je ontzettend veel inzicht krijgen in waar je grootste kracht ligt verborgen. Het gaat hier om Transformatie met een grote T.

Deze kwetsbaarheid heeft te maken met een fundamentele angst, onveiligheid of onzekerheid, waarmee je door het leven gaat. Het heeft ook altijd te maken met een gevoel dat je ergens niet voldoet, tekort komt of tekort schiet. Op alles wat er gebeurt, reageer je altijd vanuit deze basis. Het beinvloedt hoe je in het leven staat en het beinvloedt de dingen die jou overkomen. Vanuit dit gevoel ben je altijd bang dat je ergens op wordt "afgerekend" en dat ligt voor ieder mens op één van deze 12 gebieden. Maar het is ook de plek waar je je bevestiging zoekt en waar jij jezelf wilt laten gelden. Daarom heeft het zo'n grote invloed en je zult het altijd tegenkomen.

Heavy stuff, en heel essentieel, dus lees het meerdere keren en vooral: haal het nog eens tevoorschijn als je in een situatie terecht komt. Je gaat het namelijk steeds beter herkennen.

Hieronder volgt een beschrijving van de eerste zes kwetsbaarheden, met enkele voorbeelden van hoe dit in het dagelijks bestaan kan uitpakken. In welke herken je jezelf? In deel 2 volgen de overige zes.

1) Geen bestaansrecht hebben. De angst om er niet te mogen zijn, om niet o.k. te zijn zoals je bent. Vanuit deze angst denk je dat je moet vechten om te overleven, dat je moet bewijzen dat je wel degelijk o.k. en de moeite waard bent, omdat dit nooit vanzelfsprekend is. In je vroege jeugd krijg je dit al meteen voor je kiezen: de boodschap dat jij niet o.k. en niet geaccepteerd wordt zoals je bent. je voelt een diepe angst voor afwijzing als jij met je (ware) zelf te voorschijn zou komen, als je je ware gezicht laat zien. Als je niet anders kunt dan jezelf zijn, word je daar inderdaad keihard op afgerekend (je wordt verstoten, je ligt eruit, je mag niet meedoen) of: je laat alleen maar een onecht zelf, een masker zien, je maakt een toneelstukje van jezelf. Iedereen leert een onecht zelf te ontwikkelen, maar voor jou is dit echt van levensbelang. Omdat je nooit geaccepteerd zult worden zoals je werkelijk bent. Je hebt het gevoel dat je steeds voor jezelf op moet komen, want een ander zal dat niet doen. Je ziet een aanval in iedere kritische opmerking, en je voelt je daardoor onzeker, diep gekwetst en onderuit gehaald. Kritiek voelt afschuwelijk. Je voelt je nooit veilig binnen een relatie, omdat er vanuit die kant altijd een dreiging kan komen (kritiek). Je doet je vreselijk zelfstandig voor, maar dat is slechts een facade. Je ontleent je bestaansrecht aan de ander, d.w.z. de ander moet jou bevestiging geven, omdat je je nooit geliefd en nooit geaccepteerd voelt.

Voorbeeld. Sanny wordt geboren bij een overkritische moeder. Ze moet voldoen aan een bepaald ideaal, waar ze nooit aan kan voldoen. Ze gaat erg haar best doen om alles zo goed mogelijk te doen. Maar het is nooit goed genoeg, wat ze ook doet, ze krijgt altijd kritiek van haar moeder, vooral over haar uiterlijk, maar ook over haar persoonlijkheid en gedrag. Op school, meteen al in Groep 1, mag ze niet meedoen met de andere kinderen en staat ze altijd aan de rand van het schoolplein. In haar latere leven blijft ze onbewust leven met de angst dat ze zal worden "verbannen" als ze zou laten zien wie ze werkelijk is. Ze heeft ook ervaringen dat mensen haar eerst leuk en aardig vinden, maar er komt altijd een moment waarop ze iets doet of zegt, en dan 'moeten' ze haar niet meer. Soms overvalt haar het gevoel dat ze ergens niet mag zijn, dat kan echt overal zijn. Iedereen heeft een plek op aarde, maar zij niet, zij moet ervoor vechten.

Haar broer Mario gaat er heel anders mee om. Ten opzichte van vrienden speelt hij een toneelstukje (popie en vlot, de toffe bink), omdat hij diep in zichzelf vreest dat zijn vrienden hem anders niet leuk zullen vinden. Hij heeft juist heel veel vrienden, maar hij durft nooit echt zichzelf te zijn (want als ze daar achter zouden komen...) en al doende is hij zijn ware zelf ook helemaal kwijt geraakt. Zijn directe familieleden krijgen de kanten te zien die hij voor zijn vrienden verborgen houdt: zijn chagrijn, zijn slechte buien, zijn onaardige kanten, zijn egoisme. Dat moet ergens naartoe.

2) Onzekerheid over je talenten, kwaliteiten en wat je waard bent. Je hebt het gevoel dat wat jij kan, niet zo heel veel voorstelt. Je hebt ergens altijd het gevoel dat je eigenlijk niet zoveel kunt en dat je het toch wel verkeerd zal doen. Als je iets doet, heb je het idee dat het beneden alle niveau is. En tegelijkertijd zien anderen een enorm getalenteerd persoon die op meerdere gebieden uitblinkt. Maar zelf heb je een blinde vlek op je eigen talenten en vind je wat je presteert maar heel gewoon en gemiddeld of misschien zelfs wel onbeduidend: "Dat kan iedereen toch?" Complimenten komen daarom niet echt binnen, want wat stelde het nou helemaal voor? Paradoxaal genoeg zit er enerzijds veel onzekerheid op het tonen van de eigen talenten en kwaliteiten, en anderzijds weet je dat je het beslist wel kan, waardoor je dingen soms ook -weliswaar met "klotsende okels" maar toch- durft aan te pakken. 

Onbewust leef je met een angst dat je erop afgerekend wordt (met de doodstraf) als jij laat zien dat je ergens goed in bent. Ergens goed in zijn levert doodsangst op. De angst om het verkeerd te doen en een fatale fout te maken, weerhoudt je ervan om te laten zien wat jij kunt. Deze angst maakt ook dat je denkt dat het beter is om er maar niet aan te beginnen.
Je hebt eveneens een angst voor tekort komen, om niets te hebben of te weinig te hebben om van te leven. Je hebt ooit de ervaring gehad dat alles wat je had en was, al je bezittingen jou werden afgenomen. Vanuit deze diepe angst voor tekort komen en geen waarde hebben kun je: A) juist heel veel geld en materie willen verzamelen, en daar een soort van schijnzekerheid of waarde aan ontlenen of B) je wilt juist niets hebben, geen geld en geen bezittingen, want veel te eng! Bovendien heb je het gevoel dat je geen geld verdient en je vindt het heel moeilijk om ergens geld voor te vragen. Vanuit deze onzekerheid gun je jezelf weinig. Je hebt ook het gevoel niets waard te zijn voor anderen (in vriendschappen en relaties). Het gevolg kan zijn: verlatingsangst, troost-eten en een helpaholic worden.

3) Angst voor emotioneel en fysiek contact, ook met jezelf, contactgestoord zijn. Je bent bang om contact te maken op een andere manier dan met woorden. Je praat er liever over dan diepgaand contact aan te gaan. Maar je praat niet over wat er werkelijk in je leeft, want dat maakt je kwetsbaar. Je houdt alles angstvallig voor jezelf, want je bent bang voor werkelijk contact. En je bent bang dat je afgerekend wordt op wat je naar buiten brengt in de communicatie. Dat het tegen je gebruikt wordt. Van oorsprong ben je enthousiast, maar je houdt je in, omdat je bang bent dat er iets zo verkeerd uit komt, dat je daarop veroordeeld zult worden voor het leven. Soms echter voel je je zo getergd, gekwetst of angstig, dat je wel iets móet zeggen. En dat komt er dan met zo'n enorm krachtige lading uit, dat je er zelf van schrikt en je de ander ook inderdaad tegen je in het harnas jaagt. Dat bevestigt dan weer je gevoel dat je maar beter je mond kunt houden, want als jij iets zegt dan maak je daar alleen maar brokken mee. Je houdt de controle door in het contact alleen mentaal en verbaal te communiceren. Zodra iemand emotioneel te dichtbij komt, ben je op je hoede. Vraag je eens af hoe de communicatie vroeger thuis was?

4) Onveiligheid in je eigen thuissituatie. Je wordt geboren met de angst dat je 'niets' bent, en vervolgens groei je op in een gezin waar je inderdaad ervaart dat je 'niets' bent, geen waarde hebt van jezelf en verwaarloosd wordt. Je voelt je ook 'niets'. Je bent bang om bij jezelf thuis te zijn, je hebt geen veilige basis in jezelf, dus je bent nergens veilig. De thuissituatie als kind was zeer stressvol (bijv. door oorlog, conflicten tussen de ouders, tragische gebeurtenissen in de familie). Je durft daardoor niet meer te voelen, je leeft half buiten je lichaam. Je durft nooit op jezelf te vertrouwen. Als je 'niets' bent, waarom zouden anderen rekening met jou moeten houden? Het kan zelfs zo ver gaan dat je je eigen genezing onbewust saboteert, omdat je ervan overtuigd bent dat je niets verdient.

Deze basisangst kan verschillende uitwerkingen hebben, al naar gelang hoe mensen ermee omgaan.

Als een soort compensatie kun je je gaan verdiepen in anderen, steeds maar weer vragen hoe het met de ander is en een luisterend oor worden. Daarin vindt je een vorm van eigen waarde.

Sommige mensen blijven in therapie gaan, maar geen enkele therapie voldoet, omdat je een veilige basis in jezelf mist en daar ook niet op durft te vertrouwen.

Je zou de neiging kunnen hebben om je thuisbasis (lichaam, huis, gezin) te verwaarlozen en een workaholic te worden: altijd maar bezig in de maatschappij om maar niet 'thuis bij jezelf' te hoeven zijn want daar is het 'eng'.

Je zou ook heel erg aan je partner kunnen 'hangen', niet zonder partner, niet alleen durven zijn. De partner is in dat geval degene die de 'veillige thuisbasis' die jij in jezelf mist, moet bieden. Het voelen van je emoties en je lichaam is verstoord. Je vertrouwt jezelf, je gevoelens, je lichaam niet en je vertrouwt anderen al evenmin. Tegelijkertijd ben je iemand met enorm "diepe emotionele gronden", maar daar durf je je helemaal niet mee bezig te houden want als je dat zou doen, heb je het gevoel dat je er in verdrinkt en aan onder door gaat. Je zorgt er dus hoe dan ook dat je alle onheil altijd voor bent en houdt de controle en regie over je leven strak vast.

Het zou ook zo kunnen uitwerken dat je het wat betreft je huis en/of lichaam juist heel strak in de hand hebt. Je huis is een toonzaal en/of je lichaam perfect afgetraind. Alles onder controle dus, omdat je de natuurlijke loop van het leven niet vertrouwt en niet durft te ontspannen.

Het zou ook kunnen zijn dat het hebben van (veel) geld je een gevoel van veiligheid biedt. Zo lang je maar geld op de bank hebt en een appeltje voor de dorst achter de hand hebt, kan jou niks gebeuren (hoop je). Diep van binnen voel je je echter nooit en nergens veilig.

5) Angst om je eigen spontane, creatieve impulsen te volgen, om je eigen veelheid aan originaliteit tot uitdrukking te brengen. Je hebt onbewust een angst dat een feest of een andere prettige activiteit zomaar kan uitlopen op een ramp. Zodra je in een situatie komt waarin je ongedwongen jezelf kunt zijn, verkramp je van binnen. Het komt er dus op neer dat je nooit ongedwongen jezelf durft te zijn. Dit kan ook spelen op relationeel/seksueel gebied. Je hebt onbewust de angst dat als jij spontaan reageert vanuit je eigen impulsen, dat je dit moet bekopen met de doodstraf. Onbewust zeg je tegen jezelf: "Ik zal nooit meer [dit of dat] doen". Je houdt je in en anderen hebben geen idee wat er werkelijk in je omgaat. Je hebt iedere speelsheid van het leven vastgezet in vastomlijnde protocollen. Je hebt het idee dat je jouw creativiteit, speelsheid en seksualiteit niet mag laten zien, want "dat hoort niet". Toch voelen de mensen in je omgeving heel duidelijk dat er een heel sterke expressieve kracht in jou schuilgaat. Die laat je echter niet zien. In je jeugd werd iedere uiting van spontaniteit bestreden met de opmerking dat je je normaal moet gedragen. Sociale aanpassing werd hogelijk gewenst. Van origine ben je juist heel speels en ook heel arrogant! Je speelt veel rollen uit angst afgewezen te worden, maar wie ben je werkelijk?

6) Angst om je verantwoordelijkheid te nemen, omdat je bang bent dat er iets vreselijk mis zal gaan en dat jij daarin de beslissende factor bent geweest. Je vindt het daarom ook moeilijk om keuzes te maken, want alles wat jij kiest valt onder jouw verantwoordelijkheid en het kan zomaar een verkeerde keuze blijken en dat voelt als een verschrikking. Het liefst ga je er vandoor als er een situatie ontstaat, waarin jij verantwoordelijkheid moet nemen. Je laat het zover komen dat anderen tegen jou moeten zeggen wat je moet doen en hoe je het moet doen. 
De angst voor verantwoordelijkheid nemen is zo groot dat het je drijft tot perfectionisme. Je slaat dan dus feitelijk door naar de andere kant en wordt over-verantwoordelijk. Daardoor kan het gebeuren dat jij, bijvoorbeeld op je werk, de dingen onbewust naar je toe trekt en daardoor degene bent die overal voor opdraait. Dat maakt je dan vervolgens weer angstig maar je bent als de dood om fouten te maken, waardoor je dus in een vicieuze cirkel belandt. Zelf denk je dat anderen vinden dat je het nooit goed genoeg doet. Je kunt zelfs ziek worden om op die manier je verantwoordelijkheid te ontlopen. Je probeert eigenlijk jezelf te ontlopen door niet op de voorgrond te komen. Je voelt je helemaal onderuit gaan als iemand iets benoemt dat wijst naar jouw verantwoordelijkheid, bijv. dat je iets hebt gedaan met een ongunstige afloop. Dat trek je niet. Vooral niet als het feitelijk klopt. De "afrekening" vindt echter alleen in je eigen beleving plaats, niet in werkelijkheid, en zeker niet in de intentie van de ander.

- word vervolgd in deel 2 -

- en in deel 3: hoe dit te Transformeren... eventueel? -